Rusten na werken

Mensen zien mij als een rustbrenger. Blijkbaar straal ik rust uit. De eerste die dat merkte was een vriendin die versteld stond dat ik haar krijsende baby binnen een minuut stil had. En studiegenoten vertelden mij dat ze rustig werden wanneer ze dichtbij me stonden.

Wie beweert dat hij zijn cliënten begeleidt naar meer rust in het leven, moet uiteraard ook zelf rust in het leven ervaren. Practice what you preach. Ik ben zo’n begeleider. Maar de laatste tijd werkte mijn werkprivé combinatie niet meer. Ik werkte en rustte te weinig en was vooral bezig met van alles en nog wat waardoor ik alles maar half deed. Daardoor raakte ik een beetje van de leg. Ik moest iets anders uitproberen.

Je zou denken dat een rustbrenger in zijn eigen leven als vanzelf veel rust ervaart. Helaas, dat is niet altijd zo. Niet dat ik een gestreste kip ben, maar ik wil soms zoveel dingen tegelijk doen dat ik het overzicht kwijtraak en moe word van mezelf. Stel je maar voor dat je alles wat je op een dag moet of wilt doen, zonder enige structuur en zonder focus doet. Mijn huis was ook mijn werk- en praktijkruimte. Ik behoorde tot de ondernemers die werk en privé heel gemakkelijk konden combineren. Zo dronk ik bijvoorbeeld op maandagmiddag met gemak uren koffie met een van mijn dochters. Niet gehinderd door de tijd die verstreek. En wilde een vriendin dan een paar dagen later een wandeling maken, dan wandelde ik gerust met haar mee. Zonder stress. Dat wel.

Maar van gefocust werken kwam te weinig. Ik ben erachter gekomen dat het vrije ondernemerschap mij heel goed past, maar de vrije werkuren niet. Dus kwam ik veertien dagen geleden tot mijn experiment. Ik huurde een praktijkruimte en ging van maandag tot vrijdag van tien tot zes uur werken. Dit is nu mijn dagritme: voor tienen slaap ik uit en fiets ik naar mijn praktijkruimte. Na zessen fiets ik terug naar huis. Onderweg boodschappen doen, thuis koken, eten en afwassen. En daarna helemaal niets doen wanneer ik daar zin in heb. Een beetje zoals ambtenaren vroeger werkten, maar dan alles een uurtje later op de dag. En in het weekend heb ik vrij. Ik kan niet thuiswerken, want ik heb mijn internetverbinding daar opgezegd. En dat geeft me toch een rust! Ongelofelijk. Ik had het niet zo van tevoren kunnen bedenken en moest het echt in de praktijk ervaren. In 2003 predikte de Duitse ondernemer Judith Mair strikt na te leven officiële werktijden (van negen tot half zes).  Zij vond dat iedereen ’s avonds en in het weekend moest rusten. Destijds kwam dat nogal overdreven sturend op mij over. Nu ben ik alsnog overtuigd.

Waar ik jarenlang achter mijn computer werkte, tussendoor mijn huis probeerde opgeruimd en schoon te houden en ‘s avonds te moe was om te bewegen, is dat nu al anders. Ik heb veel meer energie – en spierpijn – en heb nu wel zin om te sporten, uit te gaan en iets van cultuur op te snuiven.

Overdag werken en ’s avonds rusten of iets leuks doen waar je zin in hebt. Probeer het maar eens uit. Het is een gouden combi.