Gedeelde doodervaringen

In 2015 deed ik onderzoek onder mensen die in de puberleeftijd een ouder verloren. Ik sprak met drie mensen die mij vertelden daarbij een zogenaamde gedeelde doodervaring te hebben gehad. Een buitengewoon interessant fenomeen. Hierbij een korte uitleg.

De meeste mensen hebben gehoord van een bijna-doodervaring. Het overkomt sommigen die een hartstilstand hebben. Wanneer hun hart weer pompt, vertellen ze dat zij boven hun eigen lichaam zweefden, in een tunnel van licht waren en/of hun hele leven aan zich voorbij zagen trekken in een panorama waar tijd en ruimte niet bestaan. Cardioloog Pim van Lommel (2007) deed onderzoek naar bijna-doodervaringen en beschreef veel van deze ervaringen in zijn boek Eindeloos Bewustzijn.

Een gedeelde doodervaring is anders. Wanneer iemand een gedeelde doodervaring heeft, dan gaat hij niet zelf dood. Hij of zij is springlevend. Het is bijvoorbeeld een familielid, een vriend, een arts of een hospice-vrijwilliger die bij de stervende is en daarmee ervaringen deelt. Ook kan iemand op soms verre afstand van de stervende een gedeelde doodervaring hebben. De Britse psychiater en onderzoeker Peter Fenwick denkt dat deze ervaringen mogelijk zijn doordat ons bewustzijn zich buiten het lichaam bevindt.
Mensen die een gedeelde doodervaring hebben, merken een of meer van de volgende zaken op (Moody & Perry 2011, Arcangel, 2005):
– de kamer waarin mensen met de stervende verblijven, verandert in hun beleving van vorm alsof zij in een soort luchtbel of waterdruppel zitten waardoor zij de kamer vager zien met afgeronde hoeken;
– ze ervaren een fel stralend licht dat zij nooit eerder zo hebben gezien en dat wordt omschreven als een mystiek licht;
– ze zien een soort glitters op de stervende af komen;
– ze hebben zelf samen met de stervende een uittredingservaring, zien zichzelf van bovenaf in de kamer en ze zweven in hun beleving een heel eind met de stervende mee naar boven met het licht mee, maar moeten bij een bepaalde grens terugkeren naar hun lichaam;
– ze zien zich omringd door een of meerdere mensen die eerder overleden (blijken te) zijn;
– ze kunnen de herinneringen van de stervende ervaren onafhankelijk van of zij die situaties ook zelf hebben meegemaakt in het verleden;
– ze zien, horen (ook als ze doof zijn) of voelen niet-aardse wezens of een ‘hemels rijk’;
– ze zien een mist uit de borstkas van de stervende opstijgen soms met een warme gloed of zilverkleurige schittering erin.

Wilt u meer weten over deze ervaringen en de mogelijkheid hebben om de uwe zelf te vertellen? Maak dan een afspraak bij de Psychotheker. Of neem contact op met Marga Miltenburg van ZijSpreekt wanneer u een lezing over dit onderwerp wilt organiseren.

http://www.zijspreekt.nl/contact

Anne Gouweloos, Psychotheker

Depressie of Alzheimer?

Hugo Borst schreef een mooie indringende brief aan staatssecretaris van Rijn over de ziekte van Alzheimer die zijn moeder heeft getroffen. En vooral over welke zorg zij ontbeert. Wanneer u zich zorgen maakt over uw ouder en niet zeker weet of er sprake is van een depressie of beginnende ziekte van Alzheimer, dan is deze blog interessant voor u om te lezen. De Psychotheker heeft de belangrijkste verschillen kort opgenomen in een lijstje van 8 punten:

Progressie: Bij Alzheimer wordt iemand langzaam depressief. Bij iemand met een depressie gaat dat sneller.
Stemming en cognitie: Bij Alzheimer komen eerst de cognitieve stoornissen (een verminderd denkvermogen) en pas later daalt de stemming. Bij een depressie daalt meteen de stemming (maar behoudt de patiënt nog wel grotendeels zijn denkvermogen).
Herkenning door familie: Familie van een depressieve patiënt merkt meteen de verandering op. Bij Alzheimer merkt de familie de ziekte, met name de vergeetachtigheid, pas later op.
Klachten over het geheugen: Een depressief persoon klaagt erover dat hij dingen vergeet. Iemand met Alzheimer klaagt meestal niet, want die merkt het niet op of hij wil het niet weten voor de buitenwereld.
Gedrag bij het maken van tests: Een depressief iemand vult een test eerlijk in, iemand met Alzheimer probeert zich beter voor te doen dan hij is en zal de test manipuleren.
Gestoord geheugen: Het geheugen van een depressieve persoon wisselt en de achteruitgang in het geheugen is globaal te noemen. De Alzheimer patiënt ervaart een sterk achteruitgaand korte termijn geheugen. Vroegere herinneringen, bijvoorbeeld uit de jeugd, blijven vaak goed intact.
Voorgeschiedenis: Depressieve mensen hebben vaak eerder depressieve periodes meegemaakt. Bij de patiënt met Alzheimer is er minder vaak een voorgeschiedenis van depressieve of andere psychiatrische stoornissen.
Erfelijkheid: Depressieve stoornissen en de ziekte van Alzheimer lijken beide erfelijk. Vaak heeft de depressieve patiënt familieleden die ook een depressie hebben doorgemaakt. En in de familie van de patiënt met Alzheimer komt deze ziekte juist vaker voor.

Hebt u aanvullende vragen? Bel of mail de Psychotheker. 06-22691511 of info@psychotheker.nl

Een hobby tegen stress

De meeste Nederlanders doen veel dingen in weinig tijd. Ze sporten, al dan niet in teamverband. Velen hebben kinderen en bijna iedereen werkt, voor geld of vrijwillig. Ze ontwikkelen zich op hun vakgebied en sommigen hebben hobby’s. Ik ken veel mensen die zeggen geen tijd te hebben voor een hobby. Of ze weten niet welke vrijetijdsbesteding te kiezen. Dat laatste is best gek want als je tijd over hebt voor iets leuks dan doe je dat toch? Blijkbaar niet. Maar waarom niet?
Er zijn veel voordelen aan een hobby. Het grootste voordeel – psychologisch gezien – is dat je even je dagelijkse gedachten stilzet. Je bent alleen maar bezig met dat wat je aan het doen bent. Een hobby is vaak heel mindful. Voor velen meer mindful dan mindfulness. Want dan ben je soms je best aan het doen om je gedachten los te laten. En dat levert nogal wat frustratie op. Je wordt geacht niet te denken aan je gedachten. Dat is net zoiets als dat iemand tegen je zegt dat je niet aan een gevulde koek moet denken. Wat gebeurt er dan? Je denkt dan juist aan een gevulde koek (en wil er meteen eentje gaan kopen omdat je er ineens trek in hebt).
Mindfulness kan goed zijn maar is niet voor iedereen de oplossing om rustiger te worden en je zinnen te verzetten. Een hobby is dat wel. Of je nu schaakt, romans leest, vliegtuigjes in elkaar zet, breit, je huis verbouwt, Japans vlecht, tuiniert of een bankje van steigerhout maakt. Je hebt voor al die activiteiten je aandacht nodig. En aangezien het nauwelijks te doen is om te timmeren en tegelijkertijd in gedachten je relatieproblemen proberen op te lossen, is timmeren – of al die andere hobby’s- een prettige manier om even weg te zijn van je zorgelijke gedachten.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je zorgen zijn verdwenen nadat je een bankje in elkaar hebt gezet of je halve tuin onkruidvrij hebt gemaakt. Dagelijkse kleine zorgen gaan altijd over in de tijd. Maar, lijd je eronder of wil je je liever niet steeds zoveel zorgen maken? Dan kun je daar wel iets tegen doen. Achter zorgen zit vaak angst, een emotie die te verminderen is met emotional freedom techniques (eft). Je gaat daardoor anders denken over je angst en je maakt je minder zorgen. Dat zorgt voor rust. En daar hebben we allemaal baat bij. Je angst te lijf gaan, maakt je mindful voor langere tijd. Wil je het eens uitproberen? Ga dan naar een eft-therapeut. Op de website www.stichting-eft.nl staan namen en adressen.tuinieren

De werking van eft

Emotional Freedom Techniques is een methode om van psychische of lichamelijke klachten af te komen. Dat gaat via het opheffen van stoornissen in het energetisch systeem van het lichaam, wat bestaat uit hele kleine elektrische stroompjes. In het lichaam lopen meridianen. Ons ‘lichamelijk elektrisch systeem’ heeft invloed op ons algemeen lichamelijk en psychisch welbevinden. Zowel positieve als negatieve emoties hebben altijd te maken met het energiesysteem van het lichaam.

Het lichaam
EFT-therapie spoort om te beginnen het negatief en destructief denken op. Om dat op te heffen wordt eerst een lymfeknooppunt op het lichaam gestimuleerd. Dit wordt gecombineerd met het uitspreken van een zin, die het bestaande probleem bevestigt, maar tegelijkertijd zelfacceptatie creëert. Daarna worden uiteinden van meridianen beklopt met de vingertoppen (op het gezicht en de borstkas). Dit kloppen heeft grote invloed op je energiesysteem en daarmee op je emotionele en fysieke gezondheid. Lichamelijk contact met de therapeut is onnodig. Je kunt zelf je lichaam bekloppen.

Klachten
EFT is toepasbaar op vele emotionele klachten. Denk aan schuldgevoel, schaamte, woede, angst, stress, depressiviteit, ook als gevolg van mishandeling of andere traumatische ervaringen. EFT werkt snel. Resultaten zijn meestal direct merkbaar en blijvend. Een EFT-behandeling bevrijdt je van negatieve en belastende emoties. Je herinnert je vergeten hindernissen die je hebben belet om jouw capaciteiten ten volle te benutten. Het verdrijft onrust, gejaagde gevoelens en zenuwachtigheid. Kalmerende middelen zijn niet meer nodig en roken, teveel alcohol en overeten hoeft niet meer. Chronische klachten verminderen of verdwijnen.

Praten hoeft niet
De gebruikelijke benadering van psychologen houdt vast aan alleen psychische fenomenen en laten het lichaam buiten beschouwing. Zij gaan er met deze veronderstelling vanuit dat alleen praten helpt tegen negatieve emoties die zijn ontstaan door negatieve, vaak traumatische herinneringen. Maar praten blijkt vaak niet afdoende als het gaat om angsten, schuld, woede, verdriet of depressies. Praten lucht voor sommige mensen op, maar negatieve emoties kunnen ook weggaan zonder al te veel te praten. Met EFT hoef je bijna niet te praten. En dat is voor velen een opluchting!

Onderzoek
Elke nieuwe methode wekt wantrouwen bij degenen die deze methode niet toepassen. Dat geldt ook voor EFT. Want hoe is het mogelijk dat zo’n eenvoudige behandeling grote emotionele problemen kunnen opheffen die vaak al decennia lang bestaan? Veel artsen, psychiaters en psychologen hebben de vaste overtuiging dat EFT kwakzalverij is. Maar, hoe groot het wantrouwen ook is, het klopt niet. Amerikaanse en Engelse onderzoeken bewijzen de werking van EFT. Voor wie interesse daarin heeft, kan de lijst van onderzoeken bekijken op http://www.eftpraktijkactrom.nl/publicaties.html.

Geloof ’t of niet
Je hoeft niet in de werking van EFT te geloven. Het zal sowieso een positief resultaat geven. Ook voor lichamelijke klachten (die hun oorsprong vaak hebben in stress) geeft EFT vaak een zeer grote verbetering. Storende neveneffecten of onbedoelde bijwerkingen zijn er niet.

een kort college

Het is bijna koningsdag. Daarom hier mijn koningscollege met de belangrijkste zaken die je moet weten over de nieuwste therapie. Artsen, psychiaters en psychologen staan versteld over deze EFT-therapie. Het doet oorlogsveteranen hun trauma’s verwerken, geeft gepeste kinderen hun zelfvertrouwen terug en werkt tegen stress, angst, woede, schuldgevoel, schaamte en andere negatieve emoties. Ook veel lichamelijke klachten verdwijnen wanneer de stress is verlaagd of verdwenen. Lees over de werking van EFT. O ja, en een fijne koningsdag!

Emotional Freedom Techniques (EFT) is een methode om van psychische of lichamelijke klachten af te komen. Dat gaat via het opheffen van stoornissen in het energetisch systeem van het lichaam, wat bestaat uit hele kleine elektrische stroompjes. In het lichaam lopen meridianen. Ons ‘lichamelijk elektrisch systeem’ heeft invloed op ons algemeen lichamelijk en psychisch welbevinden. Zowel positieve als negatieve emoties hebben altijd te maken met het energiesysteem van het lichaam.

Het lichaam
EFT-therapie spoort om te beginnen het negatief en destructief denken op. Om dat op te heffen wordt eerst een lymfeknooppunt op het lichaam gestimuleerd. Dit wordt gecombineerd met het uitspreken van een zin, die het bestaande probleem bevestigt, maar tegelijkertijd zelfacceptatie creëert. Daarna worden uiteinden van meridianen beklopt met de vingertoppen (op het gezicht en de borstkas). Dit kloppen heeft grote invloed op je energiesysteem en daarmee op je emotionele en fysieke gezondheid. Lichamelijk contact met de therapeut is onnodig. Je kunt zelf je lichaam bekloppen.

Klachten
EFT is toepasbaar op vele emotionele klachten. Denk aan schuldgevoel, schaamte, woede, angst, stress, depressiviteit, ook als gevolg van mishandeling of andere traumatische ervaringen. EFT werkt snel. Resultaten zijn meestal direct merkbaar en blijvend. Een EFT-behandeling bevrijdt je van negatieve en belastende emoties. Je herinnert je vergeten hindernissen die je hebben belet om jouw capaciteiten ten volle te benutten. Het verdrijft onrust, gejaagde gevoelens en zenuwachtigheid. Kalmerende middelen zijn niet meer nodig en roken, teveel alcohol en overeten hoeft niet meer. Chronische klachten verminderen of verdwijnen.

Praten hoeft niet
De gebruikelijke benadering van psychologen houdt vast aan alleen psychische fenomenen en laten het lichaam buiten beschouwing. Zij gaan er met deze veronderstelling vanuit dat alleen praten helpt tegen negatieve emoties die zijn ontstaan door negatieve, vaak traumatische herinneringen. Maar praten blijkt vaak niet afdoende als het gaat om angsten, schuld, woede, verdriet of depressies. Praten lucht voor sommige mensen op, maar negatieve emoties kunnen ook weggaan zonder al te veel te praten. Met EFT hoef je bijna niet te praten. En dat is voor velen een opluchting!

Onderzoek
Elke nieuwe methode wekt wantrouwen bij degenen die deze methode niet toepassen. Dat geldt ook voor EFT. Want hoe is het mogelijk dat zo’n eenvoudige behandeling grote emotionele problemen kunnen opheffen die vaak al decennia lang bestaan? Veel artsen, psychiaters en psychologen hebben de vaste overtuiging dat EFT kwakzalverij is. Maar, hoe groot het wantrouwen ook is, het klopt niet. Amerikaanse en Engelse onderzoeken bewijzen de werking van EFT. Voor wie interesse daarin heeft, kan de lijst van onderzoeken bekijken op http://www.eftpraktijkactrom.nl/publicaties.html.

Geloof ’t of niet
Je hoeft niet in de werking van EFT te geloven. Het zal sowieso een positief resultaat geven. Ook voor lichamelijke klachten (die hun oorsprong vaak hebben in stress) geeft EFT vaak een zeer grote verbetering. Storende neveneffecten of onbedoelde bijwerkingen zijn er niet.

Rusten na werken

Mensen zien mij als een rustbrenger. Blijkbaar straal ik rust uit. De eerste die dat merkte was een vriendin die versteld stond dat ik haar krijsende baby binnen een minuut stil had. En studiegenoten vertelden mij dat ze rustig werden wanneer ze dichtbij me stonden.

Wie beweert dat hij zijn cliënten begeleidt naar meer rust in het leven, moet uiteraard ook zelf rust in het leven ervaren. Practice what you preach. Ik ben zo’n begeleider. Maar de laatste tijd werkte mijn werkprivé combinatie niet meer. Ik werkte en rustte te weinig en was vooral bezig met van alles en nog wat waardoor ik alles maar half deed. Daardoor raakte ik een beetje van de leg. Ik moest iets anders uitproberen.

Je zou denken dat een rustbrenger in zijn eigen leven als vanzelf veel rust ervaart. Helaas, dat is niet altijd zo. Niet dat ik een gestreste kip ben, maar ik wil soms zoveel dingen tegelijk doen dat ik het overzicht kwijtraak en moe word van mezelf. Stel je maar voor dat je alles wat je op een dag moet of wilt doen, zonder enige structuur en zonder focus doet. Mijn huis was ook mijn werk- en praktijkruimte. Ik behoorde tot de ondernemers die werk en privé heel gemakkelijk konden combineren. Zo dronk ik bijvoorbeeld op maandagmiddag met gemak uren koffie met een van mijn dochters. Niet gehinderd door de tijd die verstreek. En wilde een vriendin dan een paar dagen later een wandeling maken, dan wandelde ik gerust met haar mee. Zonder stress. Dat wel.

Maar van gefocust werken kwam te weinig. Ik ben erachter gekomen dat het vrije ondernemerschap mij heel goed past, maar de vrije werkuren niet. Dus kwam ik veertien dagen geleden tot mijn experiment. Ik huurde een praktijkruimte en ging van maandag tot vrijdag van tien tot zes uur werken. Dit is nu mijn dagritme: voor tienen slaap ik uit en fiets ik naar mijn praktijkruimte. Na zessen fiets ik terug naar huis. Onderweg boodschappen doen, thuis koken, eten en afwassen. En daarna helemaal niets doen wanneer ik daar zin in heb. Een beetje zoals ambtenaren vroeger werkten, maar dan alles een uurtje later op de dag. En in het weekend heb ik vrij. Ik kan niet thuiswerken, want ik heb mijn internetverbinding daar opgezegd. En dat geeft me toch een rust! Ongelofelijk. Ik had het niet zo van tevoren kunnen bedenken en moest het echt in de praktijk ervaren. In 2003 predikte de Duitse ondernemer Judith Mair strikt na te leven officiële werktijden (van negen tot half zes).  Zij vond dat iedereen ’s avonds en in het weekend moest rusten. Destijds kwam dat nogal overdreven sturend op mij over. Nu ben ik alsnog overtuigd.

Waar ik jarenlang achter mijn computer werkte, tussendoor mijn huis probeerde opgeruimd en schoon te houden en ‘s avonds te moe was om te bewegen, is dat nu al anders. Ik heb veel meer energie – en spierpijn – en heb nu wel zin om te sporten, uit te gaan en iets van cultuur op te snuiven.

Overdag werken en ’s avonds rusten of iets leuks doen waar je zin in hebt. Probeer het maar eens uit. Het is een gouden combi.

Wandel naar het lentegevoel

Een maandje geleden miste ik het ´lentegevoel´. Je weet wel. Dat je ineens overal zin in hebt. Je ziet nergens obstakels en gaat als vanzelf lekker aan het werk. Of dat nu achter de computer is, je tuin omspitten of overhemden strijken. Buiten schijnt de zon en je gooit ´s ochtends eerst een raam of deur open. Kom maar op met die zon, de frisse lucht en het lentegevoel!
Ik miste het dus. Vroeger had ik me meteen zorgen gemaakt en hebben gedacht dat ik depressief aan het worden was. Maar inmiddels weet ik dat het leven in golven aan en in je voorbijtrekt. Soms ben je blij en kun je de hele wereld aan en soms mis je elke zin om überhaupt je bed uit te komen. Als het laatste het geval is kun je in je bed blijven liggen totdat je er genoeg van hebt. Maar bij de meeste mensen werkt dat niet. Want er is altijd wel een kind, partner of manager die jou daarvan weerhoudt. En dan ga je maar weer aan de slag. Met tegenzin en zonder lentegevoel.
Is er wat tegen te doen? Soms niet. Soms zit het leven tegen en heb je verdriet. Dan is wachten het enige dat je kunt doen. Wachten op dat ene moment dat je ineens naar buiten wilt om een zonnestraaltje op te pikken en je het verdriet even kunt verwarmen zodat het een klein beetje smelt.
In andere gevallen is er wel wat tegen te doen. Schijnt de zon? Raap jezelf dan bij elkaar en stap naar buiten. Ervaar het lentegevoel, ook al is het nog zo flauw. De zon helpt altijd dus laat hem toe.

Wil je meer lentegevoel ervaren? Kijk dan op www.psychotheker.nl

Een eenvoudig leven

Een blog over een eenvoudig leven zou meteen in de eerste alinea moeten ophouden. Want wat kun je er nog aan toevoegen? Gewoon eenvoudig leven met alleen de mensen en dingen om je heen die er voor jou toe doen. Maar toch…

Ik zou een boek kunnen schrijven over hoe ik dit tot nu toe heb gedaan. Want het is niet iets wat je van vandaag op morgen doet. Het is een proces van denken en voelen. Bedenken wat eenvoudig leven voor jou persoonlijk inhoudt. Dat is voor iedereen anders. Voor mij is het een overzichtelijk leven met weinig ballast.

Zoals, een klein huis met spullen die praktisch zijn of van persoonlijke waarde. Een tuintje met een vijvertje voor de vogels, groente en fruit en struiken als beschutting. Een grote oven om lekkere maaltijden klaar te maken. Een tafel om samen met mijn gasten aan te eten. En een lekker bed. O ja, en een goede douche. Ik geef toe dat er meer in mijn huis staat dan dit. Zoals een cd-speler en een heleboel uitgelezen boeken. En een nep open haard. Ik hou die dingen nog omdat ze sfeer geven en dat heb ik ook graag.

In werk probeer ik me te beperken. Om ook daarin eenvoudig te zijn. Zoals mensen met psychische klachten op de zorgboerderij in hun dagelijks leven begeleiden. Het komt regelmatig voor dat ik samen met hen hun badkamer sta te schrobben. En dan zeg ik: ‘Daar sta ik dan met twee afgeronde studies’. We lachen erom want we weten allebei dat ik me dit helemaal niet uitmaakt. Samen schrobben geeft verbinding en dat is voor mij eenvoud.

Aan mensen die naar de Psychotheker toekomen, vraag ik terug te kijken op wat ze tot nu doe hebben gedaan en wat ze hierna nog willen. Dat zijn mooie gesprekken en gaan soms tot de kern van het leven. Wat doe je hier? Wat wil je nog doen en beleven? Wat wil je nog bijdragen? Eenvoudige vragen, maar de antwoorden boezemen soms angst in. Want zodra je kiest, laat je andere plannen en vaak ook mensen los. Dat voelt in eerste instantie als verlies. En voor verlies kies je liever niet.

Maar toch, ik weet dat je een rijker leven krijgt wanneer je wel kiest. Niet rigoureus maar in kleine stapjes. Ik ben al een eind op weg om eenvoudig te leven. En jij?

Anne

Reageren? Mail: info@psychotheker.nl of ga naar ‘Contact’

Een mooie reis

Een paar weken geleden ging ik met de trein van Rotterdam naar Arnhem. Tenminste, dat dacht ik. Ingestapt in Rotterdam, aangekomen in Utrecht, bleek de trein naar Arnhem niet te rijden. Of ik via Den Bosch wilde reizen. Ik twijfelde of ik niet beter terug kon gaan, maar besloot het advies van de NS op te volgen. Uiteindelijk kwam ik helemaal niet in Arnhem aan omdat de reis zo lang duurde dat ik in Den Bosch maar ben omgedraaid. De man met wie ik een afspraak had, kon namelijk niet langer op me wachten vanwege andere zakelijke verplichtingen. Voor niks had ik zo’n 25 euro uitgegeven. Ik boos. Voelde me slachtoffer van het systeem NS.
Zodra ik in de trein terug naar Rotterdam naast een man ging zitten en een boek over rouw opensloeg, begon hij te praten. Dat zijn moeder 14 dagen eerder was overleden. En dat hij het zo onwerkelijk vond dat ze er niet meer was. Meerdere malen per dag kwam er in hem op om haar te bellen want dat had hij altijd gedaan. Hij vond zijn leven zinloos geworden. Ik legde mijn boek weg en luisterde naar hem. Luisterde goed en toonde begrip. Zo nu en dan hoorde ik iets waarvan ik dacht: ‘daar stel ik straks eens een vraag over’. De treinreis duurde ruim een half uur. En we praatten ook zo lang. Aangekomen op onze bestemming bedankte hij me voor het mooie fijne gesprek. En dat ik hem had laten inzien dat zijn leven niet zinloos was geworden. Dat hij nu begreep dat hij dit alleen maar zo voelde. Hij kon er zelfs om lachen en zei meerdere malen: ‘dit kan toch geen toeval zijn!’ Ik beaamde dat, want de laatste jaren gebeuren zulke ‘toevallige ontmoetingen’ mij zeer regelmatig.
Hij zat met zijn ziel onder zijn arm in de trein. Ik had net besloten mijn diensten aan te vullen met rouwtherapie. We waren er dus voor elkaar. Hij voor steun en troost, ik voor de bevestiging dat mijn keuze een goede was geweest.
De 25 euro van de treinreis bleek een goede investering te zijn geweest. Wanneer ik niet het besluit had genomen om terug te reizen op dat moment, had ik de man niet ontmoet. Misschien stuur ik de NS nog wel een bedankkaartje.

Anne

Reageren? Mail: info@psychotheker.nl of ga naar ‘Contact’